Salı, Ocak 15, 2008

MİM OYUNU

Ebruli hanım beni mimlemiş.Cevap vermek için biraz geciktim farkındayım.Ama gerçekten cevapları yazabilmek için uzun uzun düşünmek zorunda kaldım.Sonunda ilham geldi ve işte huzurlarınızdayım:)Umarım beğenirsiniz...

* İçerlediğimiz bir hadise (intikam almışsanız bunu da yazabilirsiniz):
70'li yıllar nedendir bilinmez benim için özlemle yadettiğim yıllar olmuştur hep.Sene sanırım 1976 idi.O yıl annem,babam ve bir grup akrabalarımızla beraber iki araba arka arkaya kutsal topraklara umre ziyaretine gitmiştik.Ben henüz 5-6 yaşlarında bir çocuktum.Gittiğimiz o uzun çöl yollarını hayal meyal hatırlıyorum.Ama bir hatıram var ki onu hiç unutamıyorum.Unutmam mümkün mü:)Sanırım Mescid-i nebevide bir ikindin sonuydu.Babam,akrabalar v.s birinci kumlukta oturuyoruz.O zaman orası gerçekten henüz kumdu.Yanımızdada bir arap ailesi var.Onlarda kalabalıkça ve benim akranım olan iri yapılı birde çocukları vardı.Orada nasıl olduysa Arap çocukla beni birinci kumluğun etrafında yarıştırdılar.Siz deyin üç tur ben diyeyim beş tur attık.Kim yenerse ona bir ödül:)Ama nafile o iri arap çocuğunu ne yaptıysam yenemedim. anlayacağınız beni geride bıraktı:)Ve ben..hala o arap çocuğuna içerliyorum.Ah..bir elime geçirsem diyorum:)

* En komik anılarımızdan biri:
İmam Hatip Lisesinde okuduğum yıllardı.Evimizle Okulum arası rahat 2 km vardı.O zaman şimdiki gibi taşımalı eğitim v.s de yoktu.Uzun yıllar tabana kuvvet gidip gidip geldik o tozlu yollardan:)Sonunda abim ve ben babamı nasıl kandırdıysak babama bir mobilet aldırdık.(Abimin pek katkısı olduğu söylenemez aslında)Neyse lafı fazla uzatmayayım.Biz tabi okula mobiletle gidip gelmeye başladık.Yine bir gün okul çıkışında baktım abim etraflarda gözükmüyor arkadaşımın birini hemencecik mobilete bindirip yola koyuldum.İtiraf etmeliyim o zamanlar bizim delikanlılık dönemimiz işte:)Bütün öğrenciler okul çıkışında.Ben henüz 200-300 metre gitmemiştim ki nasıl olduğunu hala anlayamadığım bir şekilde arkadaşımla beraber bir baktık yerlerde sürünüyoruz..devrilmiştik:)Tüm okulun huzurunda imajıda çizdirmiştik anlayacağınız:)Mobiletin arkasına bindirdiğim arkadaşımda baktım ki üzerini silkeleyerek söylene söylene benim önümden kalkıyor:)

* Büyüklerimizden biriyle yaşadığımız güzel bir hatıra:
Dedim ya 70'li yıllar benim özlemle yadettiğim yıllar olmuştur hep.Ben yine taa çocukluğuma ineyim ve sizleri;babamın o kaos dolu yılların karmaşıklığına aldırmadan elimizden tutup,bizi vaaz verdiği Dumlupınar camiine,dini sohbetlere götürdüğü o yıllara götüreyim.Genellikle mesafe yakın olduğu için yürüyerek ya da bisikletle filan giderdik.Gidip gelirken geçirdiğimiz o güzel hatıraları,babamın ve muhterem dostlarının o güzel sohbetlerini hiç unutamıyorum.Belki komik hatıra kısmınada yazabilirdim ama şimdi aklıma gelen şu hatıramıda anlatıp satırlarıma son vereyim;
Babam o zamanlar henüz Vaizliğe devam ediyordu.Bir Cuma gecesiydi sanırım.Babam kürsüde vaaz ediyor.Bir an baktım şimdi Avukat olan kardeşim tabi o zamanlar ufacık bir çocuktu kürsünün merdivenlerine dayanmış illa babamın yanına çıkmak istiyor:)neyse cemaatden bir arkadaş babamın imdadına yetiştide ucuz kurtulduk:)

Bu kadar kafi sanırım.Bu arada beni mimlediği için Ebruli hanım kardeşime teşekkür ediyor bu oyunu başlatan Ali Kahya kardeşiminde(kimseyi mimleyemediğim için)affına sığınıyorum.

7 yorum:

Ebrûlî dedi ki...

teşekkür ederim hocam. geç olmuş, güç olmuş ama hoş olmuş.

o kadar süründükten sonra karizmayı toparlamanız uzun sürmüştür :)

Ali Kahya dedi ki...

hocam canınız sağolsun. attık kuyuya bir taş, ama akıllılar erken davrandı bu defa... :)

Emircan dedi ki...

canınız saolsun hocam.

Mehmetabi dedi ki...

Nostalji güzel be Hocam
Merak ettim şimdi o Arap Çocuğu ele geçirsen yeniden mi yarışacaksınız:)?
Yenebileceğine inanıyor musun?

Bence de Abinin katkısı olmamıştır
O motosikleti aldıktan sonra katkı da bulunmuştur;)
geçmiş olsun be Hocam
Karizma çizilse bile ucuz atlatmışsınız kazayı:)

Kardeşiniz avukat olacağını ta o zamandan kürsülere yakınlaşarak göstermek istemiş:)

Selamlar

emircan dedi ki...

Ebruli hanım,
İnanın sorularınıza cevap yazabilmek için o kadar düşündüm taşındım ama fazla rağbet görmedi galiba:)en azından yorumlardan öyle anlaşılıyor.Hayırlısı diyelim.Karizmaya gelince;toparlamaya gerek yoktu çünkü;bizim sürünmemiz bile karizmatikti:))

Ali kardeş,
İnanın çok uykum var:)mazur görün bu sefer:)

Emircan bey,
sizi zaten hiç anlayamadım.Hatta yahu ben ne zaman yorum yazdım ki?gibisinden tereddütler yaşadım.Ama açık söylemek gerekirse yorumunuzdan da pek bir şey anladığım söylenemez..

Mehmet abi,
O çocuğu bulsam yine yarışmak isterdim.Ama yenebilir miydim bilmiyorum:)
Kazaya gelince;evet aslına bakarsanız kazayı çok uzcuz atlatmıştık.

o kürsüye keşke birazda ben yanaşsaymışım bari:)

Mehmetabi dedi ki...

Hocam kürsüye yanaşmadığınız halde bu ilim, bu irfan Maşallah...
Bir de yanaşsaydınız ne olurdu Artık Allah bilir...

emircan dedi ki...

Mehmet abi,
Öncelikle gecikmeli cevap için özür dilerim.Teveccüh göstermişsiniz,allah razı olsun.Hassaten ve ziyadesiyle dualarınızı bekliyoruz.Selamlar,